Anthony Jackson’ın çalgıya kalıcı katkısı bir icra biçimi değil, bir tasarımdır. 1970’lerin sonunda yapımcılarla birlikte altı telli bir bas geliştirdi. Alta bir kalın tel, üste bir ince tel eklendi. Çalgıya “contrabass guitar” adını verdi.
Amaç hız değildi. Geniş saha, hattın pozisyon değiştirmeden sürmesini sağlar. Böylece bir cümle, elin yer değiştirmesiyle bölünmeden akar. Bu ayrıntı kayıt ortamında duyulur.
Jackson’ın icrası ölçülüdür. Notaları erken bırakmaz, geç de kalmaz; hattı şarkının gerektirdiği kadar doldurur. Steely Dan, Paul Simon, Chaka Khan ve Michel Camilo kayıtlarında duyulan bas bu anlayışın ürünüdür.
Altı telli bas bugün caz ve füzyon çevresinde yaygındır. Herkese uygun değildir: geniş sap, sol elde farklı bir alışkanlık ve daha dikkatli bir susturma tekniği ister. Gereksiz tel, temizlenmeyen gürültü demektir.
Derslerimizde tel sayısı kursiyerin dağarına göre konuşulur; beş ve altı telli çalgıya geçiş, susturma çalışması tamamlandıktan sonra planlanır.